Morfo’ya yolculuk nasıl mı başladı?

Doğduğumda… Bir doktorun annemin sahip olduğu bir rahatsızlığa çocuk sahibi olmasının iyi geleceği yönündeki tavsiyesiyle tohumları atılmış bir çocuk olarak dünyaya gelmişim. 


Kendimi bildim bileli önce kendini, sonra en yakınındaki babasını, annesini, abilerini ve ablasını anlamaya, görünenin ardındaki sebepleri bulmaya çalışan biri oldum. Sonra sosyal çevremde de bunu yaparken buldum kendimi. Çocuk, genç, yetişkin, eş, anne, evlat, psikolojik danışman ve terapist oldum.


Sonu olmayan bu olma yolculuğunda birbirimize iyi geldiğimiz insanlar biriktirdim. Yolu insanın içine bakmaktan geçen ve görünenin ardındakini görmeye çalışan yansımalarım gibiydiler. Kah onlardan bana kah benden onlara yansıyanlarla beslendim, beslendik. Önce birbirimize sonra başkalarına iyi geldik. Artsın istedim, kocaman olsun, olsun ki görülmeyenler görülsün, duyulmayanlar duyulsun. Ses olalım bazen duyulmayanı duyuralım. Bazen göz olalım, görülmeyeni gösterelim. Bazen dokunuş olalım, hiç dokunulmayana dokunalım. Her birimiz başka başka yollarla iyi yaptığımız şeyleri daha da çok kişiye ulaştırmak için Morfo çatısı altında birbirimizle güçlenerek var olurken; sizlerin de yolu bizimle kesişsin isteriz.